کالیبره کردن الکترود مرجع ثابت یا دائمی

کالیبره کردن الکترود مرجع قابل حمل (هافسل پرتابل)
2022-04-20
الکترود مرجع روی (ZRE)
2022-04-20

در حال حاضر مراجع کمی در خصوص کالیبره کردن الکترود مرجع ثابت یا دائمی وجود دارد و همان مراجع محدود نیز در خصوص الکترود های مرجه مس/ سولفات مس ( CSE) است مانند استاندارد NACE TM -0211 نسخه (۲۰۱۱ ) . عملکرد الکترود های مرجع دائمی مس/ سولفات مس (CSE PRE ) همانند دیگر الکترود های مرجع میتواند متاثر از دما و آلودگی های محیطی ( یون کلراید برای CSE) و مواردی از این دست باشد. این موارد میتوانند منجر به شیفت پتانسیل و بعضا ایجاد خطا در اندازه گیری شود. ضمن اینکه در این نوع الکترود مرجع با توجه به نحوه عملکرد آنها  که عموما در زمین و نزدیکی سطح مورد نظر دفن میشوند امکان خشک شدن الکترولیت ناحیه اطراف وجود دارد. برای همین معمولا الکترود های مرجع دائم با پشبند دفن میشوند . وظیفه این پشبند ها جذب و نگهداری رطوبت در اطراف الکترود مرجع است و باعث  میشوند الکترود مرجع در دوره های کم آبی خاک فعالیت خود را با حفظ دقت داشته باشند .لازم به ذکر است از خطرات استفاده از این نوع الکترود مرجع دائمی خطر نشست سولفات مس و یا شکستگی است که میتوان موجب تشدید خوردگی فلز مجاور شود . چند مشخصه مهم تست عملکرد الکترود مرجع دائمی:

  • آب دیونیزه شده (DI) وبا مقاومت الکتریکی ۲۰۰۰۰۰ اهم سانتیمتر
  • امپدانس ورودی ولتمتر میبایست ۱۰۰ مگا اهم باشد مگر اینکه مقادیر پایین تر جواب قابل قبول داده باشد.
  • دقت مولتی متر حداقل ۲ میلی ولت ویا بهتر باید باشند .
  • الکترود مرجع شاهد الکترود قابل حمل است . معیار پذیرش سالم بودن الکترود های قدیمی (قابل حمل) واصلی بازسازی شده و سالم (شاهد قابل حمل) اختلاف حداکثر ۵ میلیولت است . این معیار متفاوت از معیار پذیرش خود الکترود مرجع دائم میتواند باشد .
  • محلول پیشنهادی استاندارد NaCI آزمایشگاهی است .
  • دما میبایست بادقت ۱ درجه قابل قرائت باشد .
  • دستگاه مقاومت سنجی میبایست توانایی اندازه گیری در ۴۰۰۰ اهم سانتی متر با دقت ۱ درصد باشد .
  • ظرف تست غیر فلزی ۱۹ لیتری (۵ گالن) برای تست یک الکترود است . به همین تناسب برای تعداد بیشتر از یک ظرف بزرگتری انتخاب شود.
  • برای هر الکترود مرجع دائمی حداقل ۱۰ لیتر محلول لازم است .

لازم به ذکر است استاندارد برای نشت سولفات و نفوذ یون کلر نیز دستورالعمل های تست مشابهی دارد که مدت تست آنها ۳۰۰۰ ساعت (۱۲۵) روز می باشد .در این آزمون ها معیار پذیرش حداکثر به ترتیب شیفت ۲۰ و۳۰ میلی ولت نسبت به پتانسیل اولیه تعادلی است .یادآور میشود در زمانی که تست در زمان کوتاهی انجام شود ویا الکترود پرتابل بر روی دائم اشباع در آب قرار داده میشود می بایست به زمان پایدار شدن پتانسیل دقت کرد.در برخی موارد مشاهده شده الکترود قابل حمل قبل از رسیدن به حالت پایداری با الکترود دائمی برای قرائت استفاده شه که صحیح نمیباشد . این زمان میتواند بیشتر از چند ساعت باشد .

 

 

 

 

منبع : کتاب حفاظت کاتدی :اندازه گیری و معیار

نویسندگان:مهدی عطارچی و حمید رضا اطلاعی

انتشارات : هامش

دیدگاه ها بسته شده است